Hi!
Hi
Welkom op m’n web-log.
In m’n menutekst kun je lezen hoe en wie ik ben.
Kijk eens tussen de links, maar het allerbelangrijkst:
Geef ff een reactie bij een logje of zet wat in het gastenboek!
Veel plezier, en een fijne dag toegewenst!!
Mischien had je het al gelezen bij Bas. Vandaag is het een halfjaar geleden dat Scooby vermoord werd. Je moet wel een hele goede reden hebben om van je hechte huisdier af te willen, en dan nog vermoord je geen dier. De meeste bekenden weten wel dat ik geen katten fan ben. Maar toch, ik begon steeds meer om te gaan met Scooby en kreeg steeds meer respect of hoe je ‘t zegt voor Scooby en probeerde hem dan ook af en toe op schoot te nemen en te aaien. Gewoon leren omgaan met elkaar en rustig opbouwen ..
Het heeft me veel verdriet gedaan. Hier kun je erover lezen, wat ik vlak na de dood van Scooby gelogt heb. Vanochtend stonden we even stil, en weer moest ik huilen. Het enigste wat nu over is is de urn .. En, heel veel verdriet.
Ik weet nog zo goed .. Ik werd ‘s avonds gebeld door Bas z’n huisgenoot, of ik mee kon komen naar Bas want hij wist niet hoe hij het moest vertellen. Ik mocht helaas niet van m’n ouders mee .. We hebben elkaar proberen te troosten, ook al weet je dat het niet zal helpen .. En het domste .. Gewoon de moordenaar zelf belt me op .. Ook hem troost ik telefonisch .. Terwijl hij ‘t zelf geflikt heeft! Echt, heel veel verdriet. Ook om Scooby, maar ook omdat de moordenaar zoiets stoms in z’n hoofd haalt! We konden eerst zo goed met elkaar overweg .. Een zware teleurstelling. Dit zal hem nooit, maar dan ook echt nooit worden vergeven!
Scooby rust zacht .. 
http://www.nrilinks.com/mem/myphotos/rowenaviccie/Decembermaand/imgs/13542.jpg
Even heb ik geen woorden…. Gisteravond kreeg ik te horen wat er is gebeurd met Scooby… Scooby, we zullen je missen…
Met dank aan Ellen. (Bewerking foto) Update: Vrijdag ochtend zijn Bas en ik naar dierenarts geweest. Helaas was hij dicht en konden we om 13.30 weer komen. We gingen toen heen en we hebben Scooby gezien. Scooby werd uit zo’n speciale zak gehaald, en oh. Wat zag dat arme beessie eruit. Gewoon triest. De dader is een bekende van ons (Bas & mij ) en echt, hij heeft ons veel verdriet gedaan en ons zwààr teleurgesteld. Scooby had een bloeding onder zijn tong, zijn maagje was open gescheurt. En dat laatste kan alleen gebeuren als een kat van 2 hoog valt of een flinke trap krijgt. Dat hij van 2 hoog is gevallen is een ruime tijd geleden en tenslotte die kat kwam daarna nooit weer buiten. Is dus een ‘huiskat’. Ook een grote bloedplek bij Bas op de vloerbedekking. Vreselijk gewoon. Donderdag avond-nacht mocht ik niet meer naar Bas toe, en Bas was zelf die avond ook weg dus gister zijn we naar de Dierenarts geweest, en hebben we Scooby (dood) gezien. Zo’n ontschuldig diertje! ‘S avonds konden we de kat 19.u ophalen, sectie en onderzoeken gedaan. En om 20.30 konden we in Smilde zijn bij de Dierencrematorium. Bas en ik zijn er saampjes heen geweest, ook toen hebben we Scooby gezien en afscheid genomen … Zò zielig, allemaal bloed om z’n bekkie. Die oogjes zo zielig half open… Zo stijf als ik weet niet wat. Klein in elkaar gedoken, en in die houding in het mandje gelecht. Scooby, we zullen je echt missen!
Even de zaak rechtzetten. 
Sinds een paar weekjes komt ene etter op mijn log die een beetje gaat reclame zitten maken voor een activiteit die helaas niet door zal gaan. Wij/ik willen u niet teleurstellen, dus let ook vooral niet op deze log want dat gaat niet meer door. I.V.M. De techniek het niet aankan. En tenslotte we willen alle medewerkers van Assen FM nìèt in de kou laten zitten omdat we dan kans hebben dat de ramen knappen.
Dus bij deze: Het gaat nìèt door!
Al eerder dit jaar ben ik naar Assen FM geweest. Omdat ik later bij de Radio werken wil (verslaggeefster ofzo) heb ik de tip van betrouwbare bronnen gekregen vroeg te kunnen beginnen bij de radio. Gewoon doorhebben hoe het allemaal in z’n werking gaat, ervaring opdoen etc. Dat zulk dingen. Je kent het wel.
Nu ben ik gister dankzij meneertje Brouwer weer naar Assen FM geweest. Met grote enthousiastheid werd ik ontvagen en eigenlijk kwam ik best wel van pas. En werd ik `direct voor de leeuwen` gegooit. Kon gelijk op radio. Zo erg vind ik dat niet hoor! Mischien juist beter, dat scheeld ook nog zenuwen.;) (Die ik trouwens nu helemaal niet had. Ook niet toen ik achter die microfoon zat.)
Maargoed. Ik kreeg nog uitleg hoe het op de redactie ging, bij het nieuws enzo. Hoe de pc’s werken, etc. (Gaat wat anders dan ik gewend ben.)
Aanstaande zondag ga ik er weer heen en kan ik ”beginnen.” (Of hoe je het noemen wilt.) In ieder geval kan ik eerst nieuws verzamelen voor het kinderprogramma ‘Wijsneus’. Beetje kindernieuw opzoeken en dat zulk dingen. Ach mij best! Je moet toch ooit een beginnetje maken, en maakt mij dat nou uit waarmee!;) Heb nu al zin in zondag!:D
Na de toespraken van alle klasgenoten, mochten alle mensen even een hapje en een drankje halen bij de hal in school. Toen alle klasgenoten uitgekleed waren en hun normale kleding weer aan hadden, zijn we met ons allen naar het klaslokaal gegaan. Even een lekker muziek je op, en tja, dan sta je eerst maar wat rond om je heen te kijken. Nog even goed beelden opnemen in je hoofd, hoe iedereen eruit ziet, hoe het klaslokaal eruit ziet. Etc.
Daarna begon één iemand te huilen, en toen volgde de rest al gauw. Iedereen barstte in no-time out in tranen. Even later moest ik toch ook even huilen. Snik snif. Knuffel knuffel, zelfs heb ik een klasgenoot geknuffeld waar ik altijd afgelopen 9 jaar een hekel aan heb gehad. 
Mischien komt het, doordat ze de laatste weken heel aardig was. Toch is het raar.
Ook met vriendin Evelien, heb ik in groep 2 òntzettend ruzie gehad. Ik kwam bij haar in de klas in groep 2, en we hadden gelijk oorlog. Ik vond haar maar een bemoeial, ze bemoei(de) zich overal mee, en ze was gewoon een apart kind. Ik kon haar wel neerknallen, hè Evelien? 
Later in groep 5 was de hekel en haat over. We werden (eindelijk) eens vrienden, en nu? Kun je zien, nu sta je elkaar in de armen te janken en zeggen: ,, Ik zal je missen!”.
Ghaha, toch maakten we een fout, we zeiden allebei tegen elkaar:,, Ik zal je missen!” Maar we zullen elkaar niet missen! Want we komen bij elkaar in de klas bij de brugklas. Foutjeh!!! 
Gauw verder gaan, alle kinderen komen op je af ja ik zal je missen snik snif wheeeeeeeeeeeeeehw. Later ben ik maar even heen & weer gaan lopen, van boven naar beneden en andersom. Waarom? Omdat ik bang was dat ik teveel zou huilen. Ondertijd kwam ik Tineke nog tegen. Thnx heh Tien, je weet wel waarvoor… Hartelijk thnx!
Nouja goed. Ik ga mezelf ‘eem opfrissen want mijn opa & oma zijn vandaag 49 jaar getrouwd. Ik ga zometeen eerst even naar school, wou juf Bea (hele lieve juf waar je dikke lol mee kunt beleven) die wou dat ik vandaag nog even langskwam. Nou vond ik wel goed. Dus daarna door naar m`n opa & oma. Nah goed, ik stop dus. Tot logs! 
